گذر زمان

چند وقتیه با داداشم سعی داریم یه چیزی رو انتخاب و به تولید نسبتاً انبوه برسونیم.
یه چیزی که واقعاً ارزششو داشته باشه و مردم بابتش پول بدن.
انتخابمون رو هم انجام دادیم؛ یه چیزی مثل یه آباژور، که کوچیکه و خوشکل و مطمئناً کلی طرفدار پیدا می کنه.

اما مشکلی این وسط وجود داره؛ اونم کمبود امکاناته..
مشکلی که همه افرادی که می خوان دست به یه کار تازه بزنن باهاش مواجه میشن و مطمئناً من و داداشمم از این قاعده مستثنا نیستیم.

وسایل مورد نیاز این کار به سختی پیدا میشه، قیمتش مهم نیست و ما هم اصلاً الان به فکر بحث بیزینسی ماجرا نیستیم، اما واقعاً همه‌ی چیزایی که برای ساخت این وسیله مورد نیازه، نمی‌شه تو این شهر پیدا کرد. تازه برای داشتن کیفیت مطلوب باید یه سری وسایل یا خدمات دهنده هایی دم دست داشت، که بشه راحت ازشون استفاده یا بهشون مراجعه کرد.

مشکل هم همینجاست. به جای اینکه جایی برای افراد معرفی شه که یه کار هر چند ساده رو پشتیبانی کنن و تولید شغل کنن، نه‌تنها هیچ جایی به افراد معرفی نمی‌شه، بلکه این آگاهی نداشتن ها باعث میشه انواع و اقسام سنگ های بزرگ و کوچیک هم جلوی پای آدما بیفته که مطمئناً تاثیر مستقیم توی پیشرفت کردن و نکردن اون فرد داره.