گذر زمان

هر آدمی، در زندگی‌اش راهی انتخاب می‌کند. یا پیش می‌رود، یا باز می‌ماند. هیچ کس پسرفت نمی‌خواهد. کسی را هم نمی‌شناسم که بخواهد در مسیری که پیش می‌رود سرش به سنگ بخورد. اما ماجرا چیست؟ چرا همه قهرمان زندگی‌شان نمی‌شوند؟ چرا همه به آن نقطه اوجی که می‌خواهند، نمی‌رسند؟

اگر بخواهیم به ماجرا اینگونه بنگریم، سخت است رسیدن ِ به جواب. هر چند که جواب قاطعی هم وجود ندارد برای این سوالات! شاید برای رسیدن به جوابی ریز و دقیق، باید زندگی تک تک افراد موفق و ناموفق را زیر ذره‌بین بگذاریم و بررسی کنیم، که عملاً غیرممکن است.

اما یک چیز امکان پذیر است. کمی صبر کنیم. فکر کنیم. از اول. از ابتدا. زندگی ما. زندگی خودمان. از کجا شروع کرده‌ایم؟ چه مسیری طی کرده‌ایم؟ جذب چه چیزهایی شده‌ایم؟ چه چیزهایی جذبمان کرده‌اند؟ به نظر خودمان موفقیت‌هایمان چه بوده‌اند؟ کجاها گند زده‌ایم؟ چند بار موفقیت ها را تکرار کرده‌ایم؟ اشتباهات را چطور؟ کدام‌ها را بیشتر دوست داشته‌ایم؟ دوست‌داشتنی‌ها را ادامه داده‌ایم؟ درس خوانده‌ایم؟ چرا؟ چه کارهای مفیدی کرده‌ایم؟ به کجا میرویم؟ نهایتاً به کجا دوست داریم برسیم؟ و می‌خواهیم چه نامی در چه سطحی از ما باقی بماند؟

این سوالات ِ زیاد و البته ناقص را که از خود بپرسیم، شاید اندکی از سوالاتی که در ابتدای این مطلب پرسیدم را اقلاً در مورد خودمان، پاسخ بدانیم! و این خوب است..!

در واقع به نظر من هر چیزی که فکر می‌کنیم خوب است و به واسطه خواستن یا داشتن آن، به کسی آسیبی نمی‌رسانیم، در زندگی تاثیر مثبت دارد. پس باید برای آن تلاش کرد تا به آن رسید.

کمی فکر کنیم؛ بیشتر و بهتر بیاندیشیم و دوباره این سوالات را مرورشان کنیم. شاید پاسخ های بهتری به بعضی از آنها بدهیم.

برای اینکه راه موفقیت رو بدونی‌، اول باید مرور کنی و ببینی در حال حاضر به نظر خودت چقدر موفقی. یه راه تستش اینه که مثلاً یه روز خودتو در نظر بگیری. ببین چه کارایی رو طی یه روز انجام میدی؟ چه ساعتی از خواب پا میشی؟ اگه شغلی داری، کِی سر کار حاضر میشی؟ چه کارایی در طول روز انجام میدی؟ به نظر خودت چقدر بازدهی داری و چقدر وقت هدر میدی؟ راضی ای از بازدهی خودت؟ کارت؟ مسیری که داری طی می‌کنی موافق میلت هست؟ اگه راضی نیستی چی می‌تونه ارضات کنه؟ به چی علاقه داری؟ چه چیزابی و چه افرادی باعث میشن سریع‌تر به هدف‌هات برسی؟ موانع چی هستن؟

این سوالا و جواباشون رو تو ذهنت مرور کن. مطمئناً فرق کارای بیهوده رو از کارای مهم و با اهمیتی که در حال حاضر داری انجام میدی می‌تونی تشخیص بدی. همیشه مهم باش، کارای نتیجه‌دار و هدفمند انجام بده و ایده‌آل فکر کن.

شاید تو از نظر خیلی از آدما موفق باشی. شاید خیلیا بخوان جای تو باشن. و البته شاید هم آدمای زیادی تو رو یه موجود بی‌مصرف بدونن و حتی وجودت خیلی براشون مهم نباشه. اما اینا مهم نیست. مهم چیزیه که خودت در مورد خودت فکر می‌کنی و خودت می‌خوای بهش برسی.

به نظر من رسیدن به موفقیت الزاماً به نظر آدمای دیگه بستگی نداره. شاید آگاهی و اهمیت دادن به علایق، تمرکز حداکثری برای رسیدن به اهداف نهایی و کار، کار و کار رو بشه مهمترین مواردی دونست که می‌تونن راه موفقیت رو برای خیلی از آدما هموار کنن.